De sluizen van IJmuiden

Op dit moment ben ik bezig met een artikel schrijven voor het Noord Hollands Dagblad, dit is voor de studie, maar het is wel de bedoeling dat het artikel ECHT in de krant komt. Ik was samen met studiegenoot Olga ingedeeld bij de Noordzeesluizen. Eerst moesten we dus overleggen met onze topjournalist. Dus reisden we af naar IJmuiden, waar hij op de redactie zit. Ik zei toen al dat deze reis een blogverhaal waard was, dus hier istie dan.

Het is een week geleden, vrijdag 4 november hadden we afgesproken op Utrecht Centraal, vandaar zouden we de trein naar Amsterdam Centraal nemen en overstappen op de boot naar IJmuiden. Om 09:00 ontmoetten wij elkaar bij de Starbucks, één van de blijkbaar drie op het station. Ik dacht namelijk dat er twee waren, maar ik heb gehoord dat het er drie zijn. We namen de trein naar Amsterdam en daar begon ons avontuur. We volgden de borden 'boot', en ontdekten verschillende boten. Maar geen Connexxion boot naar IJmuiden. Maar het moest toch ergens daar zijn? Wij weer het station in en gevraagd bij zo'n NS-balie, we konden toch niet de enige zijn die het niet konden vinden. Maar de NS-medewerksters hadden geen idee. Na iets verder gelopen te zijn dan die 4 boten die we al hadden gezien stond daar heel groot IJmuiden. En ja hoor, daar was de opstapplaats voor de Connexxion boot. Daar was het een verrassing hoe laat de boot zou komen, volgens de dienstregeling 10:00 uur, maar op verschillende notities lazen wij dat de dienstregeling niet regelmatig gaat. Later leerden we dat dit kwam omdat de boot op sommige plekken langzamer moet varen, in verband met eerdere aanvaringen in het kanaal. Maar we hadden mazzel: Daar kwam de limoengroene boot om 10:00 uur.

Om half elf kwamen aan in Velsen, vanaf daar werden we door onze alleraardigste journalist opgepikt met de auto. Hij gaf ons een toer langs de sluizen. En daarna reden we naar de redactie, waar we onder het genot van een kopje thee bespraken wat de bedoeling was en wat voor follow-up-verhaal-ideeën we hadden. Ik had me in ingelezen in de onderwerpen die al eerder gepubliceerd waren dat met de sluizen te maken had en ik had een idee. Gelukkig was mijn idee goed en ben ik deze week enthousiast aan de slag gegaan met informatie verzamelen. Hierop kan ik aankomende week aan mijn artikel gaan werken, inclusief bronnen interviewen. Het is stom, maar bronnen opbellen vind ik toch nog een beetje eng, is gewoon een kwestie van doen. Maar hierdoor stel ik het soms wat langer uit, maar maandag ga ik bellen, beloofd!

Anyway, na onze vergadering, waar Olga ook een onderwerp uit kreeg, werden we weer teruggebracht naar de boot. Op de terugweg moesten we wat langer wachten, maar uiteindelijk kwam die wel en konden we weer naar huis. Het was een dagje uit, heb ik IJmuiden ook eens gezien :)

Uitgerust en gekleurd

Afgelopen zaterdagavond zijn mijn vriend en ik terug gekomen van onze welverdiende, heerlijke, te korte vakantie. Twee weken chillen, zon, zee en strand heeft me heel goed gedaan. Ik hoor van veel mensen dat ik er goed, beter uit zie. Uitgeruster. Ik was er blijkbaar toch echt aan toe en daarnaast is de zon goed geweest voor mijn bleke huid.

We hebben het heerlijk gehad. Montalivet, Zuid-Frankrijk aan de westkust, de oceaan, pak hem beet 1000 km rijden. Gemiddeld tussen de 25 en 30 graden, een zonnetje, wat wil je nou nog meer? We stonden op een camping in een stacaravan. De zon stond 's morgens NIET op de slaapkamer, wat heerlijk was, wat hebben wij uitgeslapen! Dan was het lekker een stokbroodje eten en op naar het strand. We hebben een lekker kleurtje, wat gewandeld, twee steden gezien, maar vooral heel veel gechild! 's Avonds was het lekker buiten eten, wat drinken, potje kaarten en dan naar binnen. Het koelde nog vrij snel af.

Ik had mijn netbook bij me en heb een dagboek bijgehouden. Verder stond daar de drie seizoenen van Sons of anarchy op, waar we erg blij mee waren. Elke avond, als het afkoelde en we naar binnen gingen, kaartten we vaak even en daarna en paar afleveringen sons. Heerlijk! Gewoon relaxed. Echt uitgaan zat er namelijk niet in. Nu ben ik niet zo heel erg uitgaanderig, maar op een terrasje wat drinken vind ik wel gezellig. Maar het dorp was uitgestorven. Nadat we een dag naar Bordeaux zijn geweest, besloten we in Montalivet uit eten te gaan. Toen we om half negen het dorp in reden merkten we tot onze schrik op dat er niets meer open was. Één restaurant bij het strand nog wel, dus hebben we daar maar gegeten. 's Avonds wat drinken was dus geen optie. Ik had het idee dat het er gewoon niet zo toeristisch was, maar mijn vriend dacht dat het door het voorseizoen kwam. Nu moet ik eerlijk toegeven dat de tweede week het iets drukker werd, maar toch was het een klein dorp dat niet op de kaart stond.

Als echte Nederlanders hebben uiteraard altijd te klagen. Zo ook over de Fransen, vooral mijn boyfriend dan. Hij vindt het afschuwelijk volk en ook ik ben geen favoriet. Niemand sprak daar Engels, en nu nu heb ik wel 6 jaar Frans gehad op het VWO het blijft toch moeilijk. Ik kan dan best wat zinnen uitspreken, maar op het moment dat de mond van de Fransman open gaat ben ik het kwijt. "Lentement" heeft dan blijkbaar ook geen zin. Het gaat simpelweg te snel, ze plakken woorden aan elkaar vast. Ik heb dan twee of drie woorden opgevangen in een hele alinea geklets. Ze zullen ook niet hun best doen voor jou als je het niet begrijpt. Ik zal het onthouden als ik een fransman in Holland tegenkom. Ik zal stug Nederlands blijven praten op mijn allersnelst, gna gna...

Mijn echte boosheid op de fransen kwam aan het eind van onze vakantie. We hadden bij aankomst 200 euro borg moeten betalen, wat ik al belachelijk veel vond. Bij het uitchecken zaterdag ochtend vroeg, ging een dame de woning inspecteren. Elke hoek, elke kamer, elk boordje en bestek werd gecontroleerd. Dit was me al wat 'much' maar goed. Ze was niet tevreden, ondanks dat we toch echt alles netjes achterlieten. Niet dat ik had gestoft, gesopt en gedweild, maar kom op! Ze hield 30 euro van onze borg in, voor schoonmaakkosten. Mevrouw sprak uiteraard geen woord engels, dus kwam de chef erbij. Tegen hem kon ik Engels tekeer gaan. Ik vond het teveel geld en ik zei dat ik binnen 10 minuten had schoongemaakt als het zou moeten en dat ze niet moesten doen alsof het een zwijnenstal was. Maar het enige antwoord dat ik kreeg was dat we het netjes hadden aangetroffen en dus netjes moesten achterlaten. Ik deed er niets aan, als je moet betalen kan je weigeren, maar dit was borg. Hij gaf gewoon simpelweg minder terug. In de auto heb ik me nog een hele tijd boos zitten maken, ik vond het absurd en ongelooflijk! Alsof die dames worden getraind om dingen te zoeken, arghhhh, ik word gewoon weer boos!

Ik heb aardig wat te klagen gehad, maar we hebben het wel echt heerlijk gehad! Mooi weer, zon zee strand op 100 meter afstand, wat wil je nog meer?! En al met al zijn we toch goed bijgekomen en bijgekleurd :-)

Eindelijk weer vakantie!

Eindelijk gaan we weer eens op vakantie. Het is twee jaar geleden, buiten de stedentrips. Vorig jaar april kregen we de sleutel van ons huis. En daarom zijn we afgelopen jaar niet geweest, er was geen geld voor. En dan nu kan ik zeggen dat we er beide hard aan toe zijn. 

Nu vind ik het raar om te zeggen dat IK er hard aan toe ben, want wat heb ik het afgelopen jaar nou uitgevoerd? In april was ik klaar met mijn premaster, verder heb ik sinds januari wat gewerkt. Soms zes dagen achter elkaar, soms 1 dag in de week. Maar toch ben ik wel toe aan vakantie. Gewoon lekker samen twee weekjes weg :-)

Als mijn vriend zegt dat hij er ECHT aan toe is, vind ik dat helemaal niet raar klinken. Hij heeft hard gewerkt, soms wat te hard, op zijn werk maar ook het huis is zeer intensief geweest. En hij is van baan gewisseld. Dus hij is er echt aan toe, en ik... Ik mag mee :-)

We gaan zaterdagnacht met de auto vertrekken naar De westkust van Frankrijk. Heerlijk met mijn moeders Ka, aangezien onze auto prachtig is, maar om in die oude Nissan 1000 km te rijden is niet zo'n goed idee. Daarnaast heeft de Ka airco en de Nissan barko. Dus zaterdagnacht gaan we rijden. Heerlijk, ik kan haast niet wachten! Maar we hebben morgen nog wel aardig wat te doen, boodschappen, alles moet nog worden gepakt, wassen, strijken, noem maar op. Maar dat is nog een dag hard werken en dan tijd voor twee weken strand!